%100

Sizce %100 mutluluk var mı? huzur, sevgi, aşk vs. vs. ?? Bence yok.

Ben hayatta hiç bir şeyin eksiksiz olacağını, mükemmel olacağını düşünmüyorum.Hayatın belirli bir dengesinin olduğunu ve o dengede siyah ile beyazın değil grinin ağırlıkta olduğunu düşünüyorum.

Kendinize bakın, etrafınıza bakın, kim %100 işinden mutlu, sevgilisinden memnun, arkadaşlarıyla sorunsuz anlaşıyor, en yakınlarınıza bakın, sizin canınız kanınız olan annenize bakın, babanıza bakın onlarla ilişkinizde %100 mutlumusunuz? huzurlumusunuz? Kim okulunda süper memnun. Kim “-onun için canımı bile veririm.” dediği çocuğundan %100 mutlu, huzurlu.


Ee peki ne olacak? Hepimiz mutsuzmuyuz? hepimiz sorunlu tiplermiyiz? işte bu durumlarda hayatın bir dengede olduğunu hatırlamamız lazım, hiç bir şeyin ama hiç bir şeyin sadece artılardan, sadece beyazlardan oluşamayacağını bilmeliyiz, bence de bu  doğanın kanunu, dengesi ve böylede olmalı.

Peki bir şeyden memnun olduğumuzu yada birileriyle mutlu olduğumuzu, bir şeyin iyi – kötü olduğunu nasıl değerlendireceğiz? Siyahla beyaz arasında kalan tonları nasıl algılayacağız?  Artılar, eksiler ile. Yaşantımızda, hayatımızda her olguyu, yada karar verme aşamasında kaldığımız her durumu teraziye koymalıyız. Durumun siyahlar ile beyazlarını tartacağız, hangisi terazinin dengesini bozuyorsa ona göre hareket etmemiz gerektiğini bileceğiz ve emin olun böyle karar verirsek vicdanen de mantıken de en doğru olanı yapmış olacağız.

Peki biz nasılız? Daha doğrusu siz nasılsınız? Nasıl kararlar alıyorsunuz? Bunu hayatınızı her aşamasında sorun kendinize, iş konusunda, aileniz konusunda, çocuklarınız, sevgiliniz, dostlarınız vs. vs. hayatın her evresinde sorun.

Bence kimse terazisini kullanmıyor,  bazen sadece küçük eksileri görüp olumsuz kararlar, negatif işle yapmış oluyor yada sadece artıları görüp geriye kalan eksilerin hepsini görmezden geliyor yada görmüyor, göremiyor.

% 100 mutluluğu, huzuru, rahatlığı, dostluğu isteyenler mutsuz olurlar ve hiç bir zaman istediklerini bulamazlar. Her zaman terazilerini adil bir şekilde kullanmakta yarar vardır.

Peki benim böyle bir şey niye aklıma geldi? Niye yazdım bunları? Çünkü; hayattaki kararlar o kadar keskinleştiki, hayatımızda sevgiler, ayrılıklar, dostluklar, huzur o kadar netleşti ki siyah ile beyaz arasında hiç bir renk bırakmadık.

Bir önceki yazımız olan HARVARD başlıklı makalemizde amerikan eğitim, harvard eğitim ve harvard nasıl hakkında bilgiler verilmektedir.

3 Responses

  1. Mutluluk göreceli bir kavram. Herkese göre farklı şiddette, farklı değerde olur. Unutma ki;
    En mutlu kişiler, her şeyin en iyisine sahip olanlar değildir, onlar karşılarına çıkan her şeyin değerini en iyi bilenlerdir…

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

Back to Top