Kaynak (1)

Anlamsız, yalan yanlış bilgilerin yazıldığı ve bunların kabul gördüğü teknik, mühendislik forumlarında geziyorum, “Kaynak”la ilgili saçma sapan yorumlar, bilimsellikten uzak anlatımlar, nerede, ne zaman kullanılır bilgilerinin yanlış verildiği tariflerle karşılaşıyorum. İşte bu yüzden çok uzun olan kaynak konusunu yazmaya karar verdim ve ilk kısım olan “Gaz Ergitme Kaynağı” olan kaynak yöntemini doğru, bilimsel ve anlaşılır bir şekilde yazıyorum. 

Ama daha öncesinde bu yazı uzun “Kaynak” konusunun ilk yazısı olduğu için, genel tanımlardan ve sınıflandırmalardan da bahsetmek gerekecek.

KAYNAK ; Metal malzemelerin, ısı veya basınç veya her ikisinin de yardımıyla, ilave malzeme kullanarak veya kullanmadan birleştirilmesi olarak tanımlanır. İşlem, birleştirme bölgesindeki malzeme çoğunlukla sıvı veya plastik şekil değiştirebilir durumda iken gerçekleştirilir.
Parçaların birleştirilecek yerlerindeki malzeme, hemen hemen noktasal yani çok yoğun ısı uygulamasıyla (güç yoğunluğu 107 W/cm2 ye kadar) yerel olarak ergitilir. Bu sırada 2000oC’nin üzerindeki sıcaklıklara ulaşılır. Isının yoğun olarak verilmesi çok yüksek ısıtma ( 1000 K/sn’ ye kadar) ve soğutma (birkaç yüz K/sn ) hızlarının ortaya çıkmasına neden olur. Ancak en yüksek sıcaklıkta kalma süresi en çok birkaç saniyedir.

GAZ ERGİTME KAYNAĞI

•Gaz ergitme kaynağı oksijen ve gaz yakıtın yanması neticesi oluşan alevin ısı kaynağı olarak kullanıldığı bir kaynak prosesi grubunu kapsar.

•Oksijen genellikle saf haldedir. Bazı hallerde normal atmosferik hava kullanılabilir.
•Günümüzde fabrika ve atölyelerde diğer kaynak metotları tarafından ikame edilen gaz ergitme kaynağı, düşük yatırım oranı ve çoğunlukla taşınabilirlik gibi avantajlarından dolayı bazı uygulamalarda hala popülerdir.
•Bu yöntemde en çok kullanılan gaz asetilendir. Hidrojen, metan, propan ve bütan gazları da yanıcı gaz olarak kullanılabilir. Yakıcı gaz olarak ise oksijen kullanılır. 

NORMAL ALEVİ ELDE ETME: Asetilen ve oksijen miktarlarının eşit olduğu alev türüdür. Kendi içinde, yumuşak ve sert alevler olarak, ikiye ayrılır. Yumuşak alev, ince kalınlığa sahip çeliklerin kaynağında, sert alev ise kalınlığı fazla olan çeliklerin kaynağında kullanılır. Bunun dışında normal alev ile kaynatılan gereçler şunlardır: Bakır, Kurşun, Bronz, Çinko

OKSİTLEYİCİ ALEVİ ELDE ETME: Pirinç gereçlerin kaynağında, tavlama, doğrultma ve sertleştirme işlerinde kullanılır. Oksijen miktarı, asetilen miktarına göre fazladır. Özellikle bakırın çinko ile yapmış olduğu alaşım olan pirinç alaşımları, oksijeni fazla alev kullanılarak kaynatılır. Bunun dışında iç yapısında gümüş bulunan pirinçlerde oksitleyici alev ile kaynatılmaktadır.

KARBONLAYICI ALEVİ ELDE ETME: Dökme demir, alüminyum ve alaşımlarında kullanılan bu alev türünde, asetilen miktarı, oksijene göre fazladır. Asetilen miktarı arttıkça da serbest karbon meydana gelmesi artar. Bu nedenle de bu tür aleve, karbonlayıcı alev adı verilir. Karbonlayıcı alev kullanılarak kaynatılan gereçler şunlardır: Alüminyum ve alaşımları,Nikelli alaşımlar, Monel metali, Krom, karbon alaşımı olan krom karbür,Dökme demir, Yüksek karbonlu çelikler.


Bir önceki yazımız olan Fotoğrafa Yeni Başlayanlar İçin Tavsiyeler başlıklı makalemizde fotoğraf, fotoğraf ilk adım ve fotoğraf nasıl başlanır hakkında bilgiler verilmektedir.

One Response

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

Back to Top